« دلم میخواد گریه کنم »

دلم میخواد گریه کنم مهر سکوتو بشکنم

کنج اتاق بشینمو به عکس تو زل بزنم

رو تلخ ترین خاطره ء بودن تو پا بذارم

از ته دل داد بزنم دوست دارم دوست دارم

عقده هامو خالی کنم سر تموم لحظه هام

وقتی دل شکسته ام داد میزنه تو رو می خوام

کاش قبل رفتنت یه بار گفته بودم دوست دارم

تمام این روز وشبُ به عشق چشمات بیدارم

کاش قبل رفتنت غمه بی کسیتو نمی دیدم

منو ببخش این همه سال عشق تو رو نفهمیدم

حسین پور فرج

من كتك خورده ترين حنجره ام ! با صداي پاره پاره توي باد !

ذله از سكوت سايه هاي شب ، دل شكار حرفاي يكه زياد !

من كتك خورده ترين حنجره ام ، خسته از ترانه هاي بي اميد !

پا به زنجير يه خواب يائسه ! خط قرمز روي كاغذ سفيد !

من نفس مرده ترين حنجره ام ! بي نشون سر به مٌهرم مثل راز !

تو كه از غريبه آشناتري ، من اين زخم شكفته رو بساز !

تن تشنه مثل خورشيد ! بي سر زمين تر از باد !

كولي تر از ترانه ! بي پرده مثل فرياد !

همسفره ي جنوبم ! پا بند شام آخــــــــــــــــــر !

يــــــــاغي ترين ستاره ، در اين شب شناور !

منو تا جشن ستاره ها ببر ، كه توي سياهي زندوني شدم !

منو با خبر كن از رمز غزل ، كه اسیر حبس پنهوني شدم !

پيش فــانوس شب آيينه بگير ، تا چراغوني شه اين سقف كبود !

ننويس رو برگ اول كتاب ، دوباره يكي بود يكي نبود !

بود من بودن تو بوده و هست ، ببرم تا خلوت امن يه دست !

شونت رو يه تكيه گاه تازه كن ! تا زمين نخوره اين هميشه مست !

تن تشنه مثل خورشيد ! بي سر زمين تر از باد !

كولي تر از ترانه ! بي پرده مثل فرياد !

تنها تر از سكوتم ! روشن تر از ستاره !

از غربتي رسيدم ، تا غربتي دوباره !!

یغما گلرویی

پسرکی از جنس امروز دخترکی را دوست می داشت و تمام مدت ابرازش می کرد. هر زمان و هر مکان که میدیدتش، ساده لوحانه تکرار می کرد: دوستت دارم.

اما دخترک تنها لحظه ای خیره نگاهش می انداخت و سپس سکوت بود و سکوت. هیچ گاه پاسخی نداد و هیچ نگفت، که پسرک گمان کرد دخترک دوستش ندارد و دیگر سراغش نیامد...

دخترک همچنان سکوت را نشکاند تا آنکه سالها گذشت و آنهنگام که بر مزار پسرک زیرلب فاتحه خواند!

دوست داشتم که بمیرمُ سیاه پوشت کنم

نـه ایــــــن کـه بمـونـــــمُ فرامـوشـــت کنــم 

قاصدک ! هان ، چه خبر آوردی؟

از کجا، وز که خبر آوردی؟

خوش خبر باشی، امّا، امّا

گردِ بام و در ِ من

بی ثمر می گردی.

انتظار خبری نیست مرا

نه ز یاری نه ز دیّاری و دیاری- باری،

برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس،

برو آنجا که تو را منتظرند.

قاصدک!

در دل من همه کورند و کرند.

دست بردار ازین در وطن ِ خویش غریب.

قاصد تجربه های همه تلخ،

با دلم می گوید

که دروغی تو، دروغ؛

که فریبی تو، فریب.

قاصدک! هان، ولی... آخر... ایوای!

راستی آیا رفتی با باد؟

با توام، آی! کجا رفتی؟ آی...!

راستی آیا جائی خبری هست هنوز؟

مانده خاکستر گرمی، جائی؟

در اجاقی- طمع شعله نمی بندم – خردک شرری هست هنوز؟

قاصدک!

ابرهای همه عالم شب و روز

در دلم می گریند....

 مهدی اخوان ثالث ( تهران – شهریور 1338)

به ستوه آمدم از این شب تنگ .

دیرگاهی ست که در خانه ی همسایه ی من خوانده خروس .

وین شب تلخ عبوس

می فشارد به دلم پای درنگ .

دیرگاهی ست که من در دل این شام سیاه ،

پشت ای پنجره بیدار و خموش ،

مانده ام چشم به راه .

همه چشم و همه گوش :

مست آن بانگ دلاویز که می آید نرم

محو آن اختر شبتاب که می سوزد گرم

مات این پرده ی شبگیر که می بازد رنگ .

آری، این پنجره بگشای که صبح

می درخشد پس این پرده تار .

می رسد از دل خونین سحر بانگ خروس .

وز رخ آینه ام می سترد زنگ فسوس

بوسه مهر که در چشم من افشانده شرار

خنده ی روز که با اشک من آمیخته رنگ....

هوشنگ ابتهاج

در انتهاي آرزوسلام اول مني

دادا جون دلم برات تنگ شده.

 خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااااابه کی بگم!

من دادامو میخواااااااااااااااااااااااااااام دلم براش یه ذره شده...

زيباترين و عاشقانه ترين زندگي را داشته باشيم...

طعم شيرين عسل از بوسه است

پاسخ هر بوسه اي يك بوسه است
بهترين هديه پس از يك انتظار
بشنويد از من فقط يك بوسه است

بوسه را تكرار مي بايد نمود
بوسه يعني عشق و آواز و سرود
بوسه يعني وصل جانها از دولب
بوسه يعني پر زدن , يعني صعود

با من بمان و هیچگاه از کنارم نرو...
 
تو باشی من نفس میگیرم ، تو باشی من جانی تازه میگیرم...
 
با من باش ، تا آخرین نفس ، تا لحظه ای که جان دارم عزیزم...
 
ای تمام هستی ام تو تمام زندگی منی ، با من بمان و زندگی را از من نگیر!
 
مگر به جز تو چه کسی در این دنیا دارم ؟
 
تو تنها کسی هستی که دیوانه وار دوستش دارم ، تو تنها کسی هستی که همدم شب
 
و روزم و رفیق لحظه های زندگی ام است ...
 
ای همدم شب و روزم با رفتنت  شبهایم را بی مهتاب و روزهایم را مثل شبهایم نکن !
 
ای رفیق لحظه های زندگی ام ، این لحظه های زیبای با تو بودن را از من نگیر !
 
همه دلخوشی ام تویی ، بهترین لحظه زندگی ام آن لحظه است که در کنار تو هستم و
 
در آن چشمهای زیبایت نگاه میکنم و آرام با صدای آهسته میگویم که دوستت دارم
 
عزیزم...
 
بمان که با ماندنت در کنارم یک دنیا خوشبختی را به من هدیه میدهی !
 
ای زیباترین زیبایی ها ، ای مظهر خوبی ها ، ای تو لایق بهترین ها با منی که بدجور
 
دیوانه آن قلب مهربانت هستم بمان و با رفتنت  زندگی را به کامم تلخ نکن !
 
با رفتنت من نیز از این دنیا خواهم رفت ، گفته بودم که این دنیا را بدون تو نمیخواهم!
 
از تمام دار این دنیا تنها تو را دارم و تنها تو را میخواهم !
 
تویی که قلبم را از عشق و محبت خودت جان دادی ، و به منی که خسته از تنهایی ها
 
 بودم نفس دادی!
 
با من بمان ، تا آخرش ! آخرش همان لحظه ای است که می فهمی تنها تو را
 
میخواستم!
 
آخرش همان روزیست که خواهی فهمید چقدر تو را دوست داشته ام !
 
آخرش همان لحظه ای است که خواهی فهمید از عشقت مرده ام....
 
آری از عشقت مرده ام....
 
پس تا لحظه ای که از عشق تو نمرده ام با من بمان عزیزم.

خانه ی عشق

انتظار

چقدر انتظار برای رسیدن به تو شیرین است!
خیلی این لحظات برایم زیباست!
به انتظار آن روز نشسته ام تا ما به هم برسیم و یک زندگی عاشقانه را برپا کنیم!
قلبم برای آن روزی که تو را در کنار خودم میبینم می تپد و تک تک ثانیه ها را می شمارم تا لحظه دیدار با تو فرا رسد!
چقدر این انتظار شیرین است.....
انتظار برای رسیدن آن لحظه که ما برای هم هستیم!
خوشبختی تو ، شادی من است و شادی تو ، آرزوی من است...
شاد باش که این لحظه ها خیلی زیباست ، این انتظار شیرین است ، پایان این انتظار لحظه ایست که ما بعد از مدتها سختی به هم میرسیم و همدیگر را در آغوش میفشاریم....
شاد باش که این راه سخت پایانی دارد و پایان راه خیلی زیباست....
معنای زندگی با تو پر از معناست ، باور کن این زندگی بدون تو بی معناست!
گریه نکن عزیزم ، سرت را بر روی شانه هایم بگذار ، میدانم که از این انتظار خسته ای و
می دانم که بعد از من ، تو یک دلشکسته ای !
می دانم از آن روز میترسی که ما به هم نرسیم و بعد از اینهمه سختی سرنوشت ما را از هم جدا کند!
ما برای هم هستیم ، زندگی یعنی من و تو!
من بدون تو ، تو بدون من یعنی بدون هم هرگز!
گریه نکن عزیزم، قطره های اشک قلبم را میسوزاند ، چهره پریشانت مرا ناامید میکند !
این انتظار رسیدن شیرین است ، چون برای تو و به عشق تو به انتظار نشسته ام!
به آن لحظه رویایی بیندیش که ما بازی عشق را میبریم و از سختی ها ، غم ها و دلتنگی های لحظه های عاشقی میگذریم و به هم میرسیم!
آری این انتظار شیرین است ، زیرا پایان آن یعنی آغاز زندگی من و تو....

امشب خیلی دلم گرفته.

امشب دادا.........

دادا مدتی بی حوصله شده نمیدونم برای چی؟نمیدونم علّتش چیه؟

یه جورایی احساس میکنم حوصله ی حرف زدن با من رو هم نداره.

آخه چرا؟

چند وقته بد جور دلم .....

هــــــــــــــــی غریبی! کاش میدونستم دلیل این همه.....

باشه دادا نگو دیگه بهت اصرار نمیکنم.

من دوست دارم دادام همیشه شاد باشه همیشه بخنده همیشه در آرامش باشه.

دادا دوست دارم دوستم داشته باش.

هــــــــــــــــــــــــــی غریبی!

دستهای تو توانایی آن را دارد
که مرا ، زندگانی بخشد
چشمهای تو به من می بخشد
شور عشق و مستی
و تو چون مصرع شعری زیبا
سطر برجسته ای از زندگی من هستی
دفتر عمر مرا با وجود تو
شکوهی دیگر رونقی دیگر هست

بی بهانه سلام.

امروز سه شنبه ساعت ۱۶:۳۰بعد از ظهر است و فقط ۱۳ساعت دیگه دادا کنار منه.

من ۱۳ ساعت دیگه تنهای تنها میشم.دادا قول دادی زود بر گردیولی چه فاییده مگه دست داداست که زود بیاد.دادا میره و من.....

دق میکنم من تا شب میمیرم من فردا شب با دوری دادا میمیرم.

خدایا کاش.....دلم نمیاد بگم (میخواستم بگم خدایا ای کاش من ودادا تا فردا شب باهم ولی دور از هم ولی به یاد هم بمیریم)نه ای کاش من بمیرم دادا زنده باشه هزار سال ولی نه اگه من بمیرم اون تنها میمونه.

خدایا ای کاش من و دادا باهم  بمیریم شاید اینطوری بشه که از دوری دوساله راحت شد.

شاید اینطوری بشه که بی تابی فردا شب رو تحمل کرد.

ای کاش بمیریم باهم که همیشه پیش هم باشیم که دیگه هیچ وقت از هم دیگه دور نباشیم که دیگه هیچ کس نتونه........

من فردا شب از دوری دادا میمیرم.

امروز روز آخر......

دادا دوستت دارم خیلی دوستت دارم 

آئینهء شکسته

دیروز به یاد تو آن عشق دل انگیز

بر پیکر خود پیرهن سبز نمودم

در آینه بر صورت خود خیره شدم باز

بند از سر گیسویم آهسته گشودم

...

عطر آوردم بر سر و بر سینه فشاندم

چشمانم را ناز کنان سرمه کشاندم

افشان کردم زلفم را بر سر شانه

در کنج لبم خالی آهسته نشاندم

...

گفتم به خود آنگاه صد افسوس که او نیست

تا مات شود زین همه افسونگری و ناز

چون پیرهن سبز ببیند به تن من

با خنده بگوید که چه زیبا شده ای باز

...

او نیست که در مردمک چشم سیاهم

تا خیره شود عکس رخ یار ببیند

این گیسوی افشان به چه کار آیدم امشب

کو پنجهء او تا که در آن خانه گزیند

...

من خیره به آئینه و او گوش به من داشت

گفتم که چه سان حل کنی این مشکل ما را

بشکست و فغان کرد از شرح غم خویش

ای زن چه بگویم که شکستی دل ما را 

                                                             فروغ

گفتــی که می بوسم تو را، گفتم تمنا می کنم

گفتـی اگر بيند کسی، گفتم که حاشا می کنم

گـفتـــــی ز بخــــت بد اگر ناگه رقــــيب آيد ز در

گفــتم که با افسون گری او را ز سر وا می کنم


گفتی که تلخی های مـــی، گــر ناگوار افتد مرا

گفتم که با نــوش لبـــــم آن را گــــوارا می کنم

گفتی چه می بينی بگو، در چشم چون آيينه ام

گفتم که من خـود را در او عريان تماشا می کنم


گفتـــی که از بـی طاقتی دل قصد يغما می کند

گفتم کـــه با يغــــماگران بــــاری مدارا می کنم

گفتی که پيــوند تو را با نقد هــــستی می خرم

گفــتم که ارزان تر از اين من با تو سودا می کنم


گفــــــتی اگــر از کوی خود روزی تو را گويم برو

گفــتم که صد ســـال دگر امروز و فردا می کنم

گفتــی اگر از پای خــــود زنجير عـشقت وا کنم

گفتــم ز تو ديــــوانه تر دانی که پيدا مــــی کنم

تو میروی و من فقط نگاهت میکنم،

تعجب نکن که چرا گریه نمیکنم،

بی تو یک عمر فرصت برای گریستن دارم

 اما برای تماشای تو همین یک لحظه باقی است.. آباجی دوست دارم .دلم برات تنگ می شه

    زیر گنبد کبود

غیر عشق دو نفر

دیگه عاشقی نبود

او دو تا شاد بودن

هر دو فریاد بودن

بی خبر ز حادثه

از غم آزاد بودن

بین اون روزای خوب

یه روزی تنگ غروب

جغد پیر بدو شوم

اومد از سمت جنوب

میون پرهای اون

یه طلسم بد شگون

داده بود واسه ی

عاشقای قصمون

یکشون گفت خبره

خبر از جادوگره

اگه بازش بکنیم

عشقمون در خطره

یهو آسمون تپید

به خودش ابر ها رو دید

به عزای عشقشون

اشک آسمون چکید

آخرای قصه بود

زیر گنبد کبود

توی قصه خدا

دیگه اون یکی نبود

یه نفر نشسته بود

از زمونه خسته بود

غم دوری عزیز

دلشو شکسته بود

قصمون به سر رسید

رنگ خوشبختی ندید

عشق پاک اون دو تا

   به وصالی نرسید

اگه شادیها کمه

قصه ها پر از غمه

عاشقای با وفا

دلشون پیش همه

با تو لحظه هام پر از نور بی تو تاریکه و سرده

مثل خورشید حضورت دنیا دور تو می گرده

گلای سرخ تو باغچه همشون ارزونی تو

منو از خودم گرفته عشق آسمونی تو

همه ترسم از اینه که تو رو از دست بدم آخر

نباید عقربه هارو بذارم برن جلوتر

کاشکی خیلی پیش از اینها عشق من تو رو می دیدم

آخه من تو شهر چشمات به خود خودم رسیدم

امدی با اول صبح از یه شهر دور و بی نام

تو یه تعبیر قشنگی واسه ی تموم خوابام

مثل خواب معبدی دور که پر از راز و نیازه

پرم از محبت تو، پرم از یه عشق تازه

مرا درياب اي تنها اميد زندگي ، درياب

من بي تو شبي در خلوت يك دشت خواهم مرد

و من تا بي نهايت از تو  و عشق تو خواهم گفت

مرا درياب ، من بي تو نميدانم چه بايد كرد

من بي تو د ر اين  دنيا نخواهم ماند

اين قدرت كه بي تو زندگي از سر بگيرم من ندارم ، باورم كن

هرچه دارم مانده ا ز تو ياد گار

جسم سردم مانده در آغوش خاك ...

                                  تا در دنيا حسرت و غمي نباشد

                                       که تو را اندوهناک ببينم

                       چرا که من و دل در کوچه هاي دلتنگي

                     و غربت سالها قدم زده ايم تا تو را يافته ام

        اينک ميخواهم با تو از اين کوچه هاي غربت خارج شوم

الو ... الو... سلام

کسي اونجا نيست ؟؟؟؟؟

مگه اونجا خونه ي خدا نيست؟

پس چرا کسي جواب نميده؟

يهو يه صداي مهربون! ..مثل اينکه صداي يه فرشتس .بله با کي کار داري کوچولو؟خدا هست؟ باهاش قرار داشتم.. قول داده امشب جوابمو بده.

بگو من ميشنوم .کودک متعجب پرسيد: مگه تو خدايي ؟من با خدا کار دارم ...

هر چي ميخواي به من بگو قول ميدم به خدا بگم .

صداي بغض آلودش آهسته گفت يعني خدام منو دوست نداره؟؟؟؟

فرشته ساکت بود .بعد از مکثي نه چندان طولاني:نه خدا خيلي دوستت داره.مگه کسي ميتونه تو رو دوست نداشته باشه؟

بلور اشکي که در چشمانش حلقه زده بود با فشار بغض شکست وبر روي گونه اش غلطيد وباهمان بغض گفت :اصلا اگه نگي خدا

باهام حرف بزنه گريه ميکنما...

بعد از چند لحظه هياهوي سکوت ؛بگو زيبا بگو .هر آنچه را که بر دل کوچکت سنگيني ميکند بگو..ديگر بغض امانش را بريده بود بلند بلند گريه کرد وگفت:خدا جون خداي مهربون،خداي قشنگم ميخواستم بهت بگم تو رو خدا نذار بزرگ شم تو رو خدا...چرا ؟اين مخالف تقديره .چرا دوست نداري بزرگ بشي؟آخه خدا من خيلي تو رو دوست دارم قد مامانم ،ده تا دوستت دارم .اگه بزرگ شم نکنه مثل بقيه فراموشت کنم؟

نکنه يادم بره که يه روزي بهت زنگ زدم ؟نکنه يادم بره هر شب باهات قرار داشتم؟مثل بقيه که بزرگ شدن و حرف منو نمي فهمن.

مثل بقيه که بزرگن و فکر ميکنن من الکي ميگم با تو دوستم .مگه ما باهم دوست نيستيم؟پس چرا کسي حرفمو باور نميکنه ؟خدا چرا بزرگا حرفاشون سخت سخته؟مگه اينطوري نمي شه باهات حرف زد...خدا پس از تمام شدن گريه هاي کودک:آدم ،محبوب ترين مخلوق من.. چه زود خاطراتش رو به ازاي بزرگ شدن فراموش ميکنه...کاش همه مثل تو به جاي خواسته هاي عجيب من رو از خودم طلب ميکردند تا تمام دنيا در دستشان جا ميگرفت.

کاش همه مثل تو مرا براي خودم ونه براي خودخواهي شان ميخواستند .دنيا براي تو کوچک است ...

بيا تا براي هميشه کوچک بماني وهرگز بزرگ نشوي...

ساحل سكوت بندر و من هم به چشم شهر
ولگرد مرد هر شبه تفسير مي شوم

حالا براي دفعه آخر مرا ببوس
دارم ميان حادثه ها پير ميشوم

عشق يعني سخن از زخم شقايق گفتن حرفي از جنس زمان با دل عاشق گفتن

در هیچ کجا بدون تو جایم نیست

با وعده فردا منو سرگرم نکن

باور کن ای مالک من صاحب قلب تنهایی ام، که تنهایی مرا از پای

انداخت . لحظه ی جداییت را بسان یک فاجعه با تمام وجود باور

دارم لحظه ای که به یکباره تومار زندگی ام را به هم پیچید .

حال تو برایم همه چیز و من برای تو چیزی در حد یک خاطره آیا از

این تن تکیده باز هم انتظار تحمل داری.باور کن حتی زمانیکه

نسیم خاک سرو وجودم را به بازی بگیرد باز صدایم را خواهی

شنید که می گوید: دوستت دارم دوستت دارم

سلام من را تو پاسخ گوي ؛

در بگشاي ؛

منم من ميهمان هر شبت ؛

منم من سنگ تيپا خوردهء رنجور ؛

منم من دشنام پست آفرينش ، نغمه هاي ناجور ؛

نه از رومم ، نه از زنگم ؛

همان بي رنگ بي رنگم ؛

بيا بگشا در ؛

بگشا ؛

                                                          دلتنگم .....!!!

آخه دادا با دوستاش رفته بیرون خوش به حالش تنها نیست.دلم براش تنگ شده .

یعنی دادا هم دلش برای من تنگ شده.

ستاره هم امشب تنهاست آسمون هم مثل من بغضش گرفته.وقتی دادا نیست انگار هیچ کسی نیست که اشکای روی گونه هامو پاک کنه.امشب .....

کاش هیچ کس هیچ وقت تنها نباشه.

۱۰ یا ۱۱ روزه دیگه تنهای تنها میشم.آخه دادا میره سربازی.من دق میکنم یه امشب دادا نبودمن این همه احساس تنهایی کردم این همه گریه کردم اونوقت دوسال چطوری میتونم تحمل کنم دیگه اشکی واسم نمیمونه که بخوام خودمو با اشکام آروم کنم.وای خدای من تنهایی که امشب حس کردم بزرگ تر از تنهایی های قبل بود.خیلی سخت گذشت خیلی خیلی.حتی با آهنگهای سیاوش هم آروم نشدم هر چی آهنگ غمگین بود امشب گوش کردم فاییده نداره.

 بعد از دوسال چیزی دیگه  از من باقی نمیمونه که.......

به قول سهراب:

"به سراغ من اگر می آیید

نرم وآهسته بیایید

که مبادا ترک بردارد چینی نازک تنهایی من"